Waarom een taxi-protocol?
Een taxichauffeur kan vaak een mooi boek schrijven gevuld met prachtige, interessante en grappige taxiverhalen, zoals het “NCRV-Taxi”-praatje. Helaas kan een taxichauffeur ook vaak een boek schrijven gevuld met nare ervaringen, van mensen die hem als vuil behandelen tot poging tot doodslag en alles daar tussen. Vooral bij dat laatste boek is het de kennis en ervaring die vaak bepalend zijn voor de afloop van dergelijk situaties. Echter red een taxichauffeur het niet altijd met z’n kennis en ervaring, waardoor hij soms hulp nodig heeft van derden, dat kunnen (con-)collega’s zijn maar vaker nog is enige assistentie van politie daadkrachtiger. Helaas gebeurt het vaak genoeg dat assistentie van politie uitblijft. Een wanbetaler bijvoorbeeld wordt vaak pas aangepakt door de politie als de chauffeur de eerste klappen al heeft mogen ontvangen, of wanneer de buurt belt met de opmerking dat de vele taxi’s in de straat de nachtrust verpest. Wanneer hulp uitblijft zal een taxichauffeur toch zelf moeten proberen de situatie op te lossen. Helaas hebben niet alle taxichauffeur de spierbundels als de portiers van de cafe’s waar de passagiers vandaan komen, ook mogen zij geen wapens gebruiken zoals de politie dat wel mag als de situatie uit de hand dreigt te lopen.
Een taxiprotocol voorkomt dat men “Jackie Chan”-achtige taferelen krijgt op straat, taxichauffeurs die door middel van de vuisten situaties oplossen en vaak daarmee de situatie laten escaleren. Een taxiprotocol maakt het voor overheidsinstanties makkelijker om mensen die andere bedoelingen hebben als het “NCRV-Taxi”-tafereeltje aan te pakken. Een taxiprotocol kan zorgen voor een betere verstandshouding tussen chauffeurs en politie, het vergroot de aangiftebereidheid en nog veel meer.
Daarom een taxiprotocol.